ผมรู้จักกับพี่คนหนึ่ง ซึ่งก็เคยพูดจากัน แต่ไม่ได้สนิทสนมอะไรมากนัก ก็พอเห็นหน้าบ้าง นาน ๆ ครั้ง แกเป็นคนไม่ค่อยพูดเท่าไรนัก จะนิ่ง ๆ พูดคำต่อคำ แต่ก็ใช่ว่าหน้าตาจะซีเรียสไปซะหมด ก็ยังมียิ้มบ้าง แต่ไม่มาก ซึ่งก็เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนานมากแล้วครับ คือไม่ได้เจอกันนานเลย

 วันนี้กับแต่ก่อนมันต่างกันมากเลย แกที่ผมรู้จักวันนี้ไม่เหมือนเก่าแล้ว มาเจออีกที ได้ข่าวไม่ค่อยดีเท่าไรนัก สำหรับผม สำหรับตัวแกด้วย มาก ๆ อีก เพราะข่าวที่ว่าก็คือ แกเป็นโรคร้ายแรงเป็นอย่างมาก เป็นโรคที่รักษาให้หายไม่ได้ คนเป็นต้องตายในไม่ช้า ไม่เกิน 5 ปี 10 ปี โรคที่ว่า อย่างทีบอกครับ โรคนี้ไม่มีใครอยากได้ยิน อยากรู้จักหรอก ใช่ครับ โรคเอดส์ครับ แกเป็นโรคเอดส์ จริง ๆ ครับ
รายละเอียดผมไม่รู้ ถึงความเป็นมา แต่ก็เป็นเรื่องเศร้าใจ ที่คนที่เรารู้จัก เคยพูดคุยด้วย ต้องเป็นโรค ร้ายแรง แต่ก็ไม่ได้โทษ ใคร ๆ เพราะมนุษย์พลาดกันได้ พลาดกันได้ มนุษย์ต้องจบกับความเจ็บปวด ด้วยเพราะความผิดพลาด ความผิดพลาดเพียงครั้งเดียวก็นำมาซึ่ง ความปวดร้าวเจ็บปวด ความสูญเสีย ส่วนความจริงก็ต้องมาเยือนในไม่ช้า ผมเพียงต้องเข้าใจความรู้สึกของคนเป็นลักษณะนี้มากขึ้น อาจจะมีคนที่เข้าใจไม่กี่คน แต่มนุษย์ ก็ต้องยอมรับ กับความผิดพลาดของตนเอง ของคนอื่นด้วย แต่สิ่งสำคัญ เราต้องจะไม่ผิดพลาด และหลุดนี้จากความผิดพลาด ให้จงได้ หรือบางที การเรียนรู้จากความผิดพลาดก็สำคัญ ไม่แพ้กัน ครับ ผมไม่ทราบว่าอนาคตจะมียารักษาโรคนี้หรือเปล่า แต่มันก็ไม่สำคัญ สำคัญ ที่เรา

      
          ช่วงนี้ไม่ได้เข้ามาเขียนบล๊อกเลยครับ ความจริงการเขียนการเล่าการ share ควรจะเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง เพราะความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นได้ตลอดทุกวัน การล้ำหน้าไปมีอยู่ให้เห็นกันอยู่เช่นเคยครับ เวลานานไม่ได้เขียนบล๊อกเท่า ๆ กันกับไม่ได้เปิดเมล์เลยครับ วันนี้เจอเมล์แปลก  ๆ เช่น เคย จนไม่แปลกครับ ยอมรับว่าเคยทิ้งเมล์ไว้หลายเว็บหลายครั้งเหมือนกัน ถึงจะเป็น spam เมลล์ แต่ใช่ว่าจะไร้สาระไปเสียทุกอย่าง เขาอุตส่าห์ส่งมาให้เราก็เปิดดู อาจเสียเวลาบ้างนิดนึง แต่ก็ “เปิดไปแล้ว” 
      แต่ก็ยังดียังมีเมลล์อีกฉบับหนึ่งที่ส่งมาให้ ซึ่งเป็น e-card ครับ ส่งมาอวยพรตั้งแต่เนิ่น ๆเลย อะอะ อุตส่าห์ส่งมา ก็ดีใจครับ ยังไงก็ต้องขอบคุณที่ยังไม่ลืมกันไป อย่างที่บอกครับ ความรักมีหลายรูปแบบ หลายรูปทรง อย่างเช่น รักสามเศร้า รักซ่อนปลาย รักของพ่อตากับลูกเขย อืม รักล้นเมือง รักเธอเธอไม่รู้  รักเธอจังวู้ รักร้าวให้กากิน (มีด้วยเหยอ อิอิ) รักใช่มีค่าแค่ได้ครอง ซึม เศร้า เหงา รัก รักคงยังไม่พอ เพลงนี้เกี่ยวกับความรัก รักจริงก็แต่ง รักน้องแตงโม รักน้องมะเขือ (โห) รักคนรอบข้าง อย่าลืม ที่จะรักตัวเองบ้าง และที่สำคัญ ต้องรักบล๊อกด้วยครับ  จะได้เขียนและอ่านมันอย่าง รัก ๆ
ขอความรัก สถิตย์อยู่นิรันด์ แบบว่า Love forever อะครับ

เราสามารถส่ง อี-การ์ด ได้นานแล้ว และมีลิงค์ด้านล่างนี้ครับ

http://ecard.sanook.com
http://www.marinerthai.com/gcards
http://bcm.thaimail.com/card
http://www.yoyoo.com/cardcgith/card.html
http://ecard.deedeejang.com
http://www.fhappy.com
http://ecard.narak.com

ปล. รัก ครับ